روزی که سره از ناسره جدا می شود

قضاوت با شما...

جام‌جم : اما آنچه در این میان سوال‌برانگیز و آزاردهنده است سکوت برخی به اصطلاح هنرمندان و روشنفکران ایرانی است. در حالی که هفت برنده صلح نوبل به دفاع از مظلومیت مردم فلسطین برخاسته‌اند، خانم شیرین عبادی، تنها ایرانی برنده نوبل سکوت معناداری اختیار کرده است. در حالی که کن‌لوچ فیلمساز انگلیسی و برخی دیگر از هنرمندان سرشناس جهانی به صراحت زبان به انتقاد از اسرائیل گشوده‌اند، آقای اصغر فرهادی فیلمساز برجسته ایرانی و خانم نسرین ستوده حقوقدان کشورمان هم فقط به عکس گرفتن با یک پلاکارد اکتفا می‌کنند که در آن صرفا به یک پیام کلی اخلاقی (به کشتن همنوع خود پایان دهید) اشاره شده است که در آن حتی مشخص نیست منظور تذکر به فلسطینی‌هاست یا صهیونیستها و حتی بدتر از آن جناب محسن مخلمباف که ادعای طرفداری از حقوق بشرش گوش فلک را کر کرده است معلوم نیست اساسا در این ماجرا کدام طرف ایستاده است.

آیا واقعا این پیغام برای جنایت های غزه کافیست؟

آیا اگر بیش از این چیزی بگوییم ممکن جایزه اسکارمان را از ما پس بگیرند؟

یا ممکن است در اسکارهای آینده دیگر ما را راه ندهند؟

آیا گرفتن جوایز اسکار نهایت و عاقبت زندگی ماست؟

پیام  زیر شاید واقعی تر باشد و البته کمی منصفانه!!!!!

/ 0 نظر / 17 بازدید